Dromen van minimensjes

Ik (1,84 meter) heb twee kinderen gekregen van mijn man (1,96 meter). Volgens de groeicalculator van TNO worden onze dochters rond de 1,80 meter. Helemaal fout, vindt Arne Hendriks. Wij gebruiken met onze lijven veel te veel energie. Zijn ideaal is een wereldbevolking met minimensjes van 50 centimeter hoog – die eten weinig, kunnen op kleine stoelen zitten en in de kleine huizen wonen. Ideaal. Ik voel me beledigd door het idee. Alsof ik er niet mag zijn. Het heeft me wat jaartjes gekost om het danslestrauma (vraag maar aan andere lange vrouwen wat dat is) te overwinnen. Het is gelukt. Tegenwoordig blijf ik staan en grijns ik gemeen naar ukkies die ‘opzij lange’ roepen op een concert. Lengtewinst noem ik dat, als variant op ziektewinst. Ik betaal er de prijs voor in het vliegtuig en de bus. Als je zo lang bent als ik, is kinderen krijgen met een nog langere man eigenlijk een slecht idee. Mijn dochters worden misschien nog langer dan ik. Daar gaan we straks, jassen kopen. Ik zie er nu al tegenop. Maar ja, ik val nu eenmaal op lang, zoals veel vrouwen. Kleine mannen zie ik gewoon niet staan. En nu is daar die Arne Hendriks. Hij vindt dat ik, en mijn bloedjes, energie-onzuinig zijn – alsof hij het over koelkasten heeft. Op Discovery Eindhoven 2012 geeft de man een microtalk. Ja, echt, dat verzin ik niet. Die Hendriks haalt de 1,80 meter vast niet. Ik vermoed een kleine geest in een klein lichaam. Mijn motto? Denk groot, denk twee meter.

Toevoeging 21 oktober 2013: Anne Hendriks heeft op de Dutch Design Week de Future Concept Awards gewonnen. Verder heb ik op het Discovery Festival met Arne gesproken en ontdekt dat ik er helemaal naast zat in mijn column: hij is niet klein, maar groot. En ook nog een leuke man, ondanks zijn bizarre idee. Ik gun hem de prijs dan ook van harte.